Bazując najpierw w Pearl Harbor a później Anchorage, pływał na Tarawę, Saipan, Guam, Ulithi, Truk, Nukufetau, Adak, Attu i Dutch Harbor.

Jednostka została zbudowana z relatywnie małym zanurzeniem i płaskim dnem pozwalającym pływać daleko w górę rzek w Oregonie i Waszyngtonie by ładować drewno, co powodowało, że rejsy po otwartym oceanie były utrudnione. Mimo to niewielkie zanurzenie okazało się przydatne w trakcie kampanii żabich skoków na południowym Pacyfiku, pozwalało bowiem na dostarczanie towarów na wyspy wyposażonych jedynie w prymitywne porty. Był często pierwszym okrętem dostarczającym zaopatrzenie dla marines, gdy walki na wyspie ucichły.

Wycofanie ze służby thumb|right|Ukrycie dział kal. 76 mm w pobliżu kotwic „Anacapa” wrócił do San Francisco w marcu 1946 roku, gdzie 21 marca został wycofany ze służby, a 12 kwietnia skreślony z listy floty. 30 stycznia 1947 roku został sprzedany cywilnemu armatorowi i później pełnił służbę jako statek handlowy. Początkowo wrócił do starej nazwy "Coos Bay" (1946), później przemianowany na „George Olson” w 1947. Rozbity na brzegu, zatonął w czasie transportowania drewna na Columbia River 30 stycznia 1964Coos Bay World article.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Amerykańskie okręty z okresu II wojny światowej Kategoria:Statki-pułapki Kategoria:Statki i okręty zatopione na rzekach Kategoria:Zatopione amerykańskie okręty