Około 1899 roku przez pewien czas pracował w poliklinice chorób nerwowych Hermanna Oppenheima. W 1893 został członkiem Berliner medizinische GesellschaftMitglieder-Liste der Berliner medicinischen Gesellschaft von 1860-1900. III. Ordentliche Mitglieder. Verhandlungen der Berliner medicinischen Gesellschaft aus dem Gesellschaftsjahre 1899. Separat-Abdruck aus Berliner klinischen Wochenschrift. Herausgegeben von den Vorstande der Gesellschaft. Band XXX Berlin, Druck von L. Schumacher 1900 s. xxviii. Związany był z kliniką neurologiczną Emanuela Mendla. W 1913 roku został profesorem tytularnymAmtliche Nachrichten. Berliner Börsen-Zeitung (17.1.1913) s. 2.
Podczas I wojny światowej praktykował jako neurolog w lazarecie dla chorych nerwowo (Nervenlazarett) w Berlinie przy Prinz-Albrecht-Strasse 7, obecnie Martin-Gropius-Bau, którym kierował – do swojej śmierci – Hermann Oppenheim, a po nim Max LewandowskyOppenheim H: Die Neurosen infolge von Kriegsverletzungen. (Karger, 1916)Biographische Mitteilungen. Leopoldina.
Pod koniec lat 20. kontynuował prace fizjologiczne w Berlinie, współpracował z Erichem Schilfem Bericht der Notgemeinschaft der Deutschen Wissenschaft (1928) s. 84Wilhelm Feldberg, Erich Schilf: Histamin, seine Pharmakologie und Bedeutung für die Humoralphysiologie. J. Springer, 1930 s. 15.