Historia Miejscowość zasiedlona została ok. XV i XVI wieku przez pasterzy wędrujących z Wołoszczyzny. Pierwszy raz wzmiankowana w XVI wieku. W 1662 roku we wsi mieszkało 311 osób, W 1675 r. we wsi, według zestawienia pt. Osada owiec wałaskich w państwie żywieckim na rok 1675 hodowano 373 owce. Za wypas owiec na pastwiskach górskich, polanach i halach mieszkańcy musieli uiszczać specjalną daninę: barany oraz guń z sukna owczego, zamieniane najczęściej na opłatę pieniężną.
W 1776 r. nastąpił podział państwa żywieckiego. Wieś Cisiec wraz z Cięciną i Milówką przeszła z folwarku Węgierskiej Górki pod władzę Franciszka Myszkowskiego z Wielopolskich.
Wiek XVIII przyniósł znaczne zaostrzenie przepisów o ochronie lasów. Dotyczyło to przeważnie szkód wynikających z wycinania drzewostanu skarbowego w celu zdobycia ziemi pod uprawę. Od tego czasu rozpoczyna się nielegalne „wyrabianie” polan, łąk i pastwisk w puszczy, z czym prowadzona była walka aż do chwili uwłaszczenia.
W sierpniu 1836 r. wybuchła epidemia cholery, która trwała do końca grudnia 1836 r. W parafii Milówka, do której należał Cisiec zmarło 300 osób, a w Rajczy 400 osób. Następną epidemią była epidemia kataro-febry, nie było jednak ofiar śmiertelnych.