W 1917 r. w Ciścu wystąpiła posucha, jakiej nie pamiętają najstarsi mieszkańcy wsi. Z powodu braku paszy ludność zbierała liście dla bydła i trzody chlewnej. Bydło oddawano na rzeź. Skóry wyprawiano domowym sposobem i wyrabiano prymitywne obuwie.
W dniu 3 sierpnia 1925 r. nawiedziła Cisiec straszna powódź, a rzeka Soła zerwawszy tamy i mosty zmieniła swoje koryto. Brak mostów na Sole na długi czas utrudnił dzieciom uczęszczanie do szkoły. W dniu 27 czerwca 1930 r. na Małym Ciścu wybuchł groźny pożar. Silny wiatr i długa posucha zwiększyły klęskę żywiołu. Spłonęło 69 budynków.
W 1958 nastąpił katastrofalny wylew Soły. Obfite deszcze zaczęły padać 28 czerwca 1958 r. Soła przybierała już w godzinach porannych. W dniu 29 czerwca ludzie byli świadkami zerwania mostu u Grzegorzków i wylewu wody na drogę w Milówce (w Wierzbinach). W Ciścu wylew Soły nastąpił po południu. W godzinach od 16 do 20 woda gwałtownie przybierała i dochodziła do stodoły Dziedzica. Na drodze przed mostkiem koło Stanisława Drożdża było 1 m wysokości wody. Pola za drogą (zwane ogrodami) zostały zalane tak wysoko, że z wody sterczały tylko wierzchołki palików podtrzymujących drut kolczasty. Na kamieńcu z prawej strony Soły rzeka utworzyła nowe koryto. Na sad u Drożdżów i Husarzy płynął wał wody.