Pierzak reprezentuje pogląd, zgodnie z którym przedlokacyjny Sławków zlokalizowany był na stoku wzniesienia zajętego później przez miasto, w związku z czym został przez nie z biegiem czasu wchłonięty (J. Pierzak, op.cit. s. 68 i cytowana tam literatura). Osada ta była prawdopodobnie lokowana na prawie polskim, M. Bogucka, H. Samsonowicz: Dzieje miast i mieszczaństwa w Polsce przedrozbiorowej, 1986.. Według podawanej obecnie w wątpliwość relacji Jana Długosza, na miejscu cmentarza biskup Fulko ufundował kościół i szpital dla górników, dla których założenia sprowadził do Sławkowa w 1203 zakonników św. Ducha. Takiej daty budowy kościoła nie potwierdzają jednak ustalenia architektoniczne, przesuwając ją na połowę XIII wieku. W miejscu tym istniała jednak już wcześniej inna świątynia. Początkowo przypuszczano, że mogła być również murowanaJ. Pierzak: Najdawniejsze dzieje, w: F. Kiryk (red.), Dzieje Sławkowa, Kraków 2001, s. 59.. Dzisiaj wiadomo jednak, że była zbudowana z drewna. Obecny kościół – nieukończony według zamysłu swego fundatoraJ. Pierzak: Najdawniejsze dzieje, w: F. Kiryk (red.), Dzieje Sławkowa, Kraków 2001, s. 69-70. – był pierwotnie budowlą inkastelowaną. Wcześniej było tu prawdopodobnie miejsce kultu pogańskiegoMarian Kantor: Z pomroków dziejowych Zagłębia – Bolesław, Kurier Zachodni nr 254 z 1929..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Historia Sławkowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.