Nowa Zelandia pozostaje w unii personalnej z Wielką Brytanią. Od czasu wstąpienia na tron Elżbiety II obowiązuje specjalna ustawa, która przewiduje, że choć monarchą Nowej Zelandii jest każdy kolejny monarcha brytyjski, to jednak formalnie urząd królowej Nowej Zelandii (lub potencjalnie króla) jest zupełnie niezależny od urzędu królowej (króla) Wielkiej Brytanii. Stąd też w odniesieniu do Nowej Zelandii Elżbieta II używa wyłącznie tytułu królowej tego kraju. Na co dzień kompetencje królewskie wykonuje w Nowej Zelandii jej gubernator generalny, mianowany przez królową na wniosek premiera Nowej Zelandii. Ma on prawo m.in. nadawania orderów i odznaczeń, powoływania i odwoływania premiera (choć w praktyce jest nim automatycznie lider największej partii parlamentarnej) oraz skracania kadencji parlamentu (ale tylko na wniosek premiera).