Henry Petty-Fitzmaurice, 3. markiz Lansdowne KG (ur. 2 lipca 1780 w Lansdowne House w Londynie, zm. 31 stycznia 1863 w Bowood Park w hrabstwie Wiltshire) – brytyjski arystokrata i polityk, członek stronnictwa wigów, minister w rządach lorda Grenville’a, George’a Canninga, lorda Godericha, lorda Greya, lorda Melbourne’a, Johna Russella, lorda Aberdeena i lorda Palmerstona.

Życiorys Był synem Williama Petty’ego, 1. markiza Lansdowne, i jego drugiej żony, lady Louisy FitzPatrick, córki 1. hrabiego Upper Ossory. Od urodzenia znany był jako „lord Henry Petty”. Wykształcenie odebrał na Uniwersytecie Edynburskim oraz w Trinity College na Uniwersytecie Cambridge. Uczelnię ukończył w 1801 r. Następnie udał się w podróż do Francji i Szwajcarii.

W 1802 r. został wybrany do Izby Gmin z kontrolowanego przez swoją rodzinę okręgu Calne. W 1806 r. przeniósł się do okręgu Cambridge University, a od 1807 r. reprezentował okręg wyborczy Camelford. Po śmierci brata w 1809 r. odziedziczył tytuł 3. markiza Lansdowne i zasiadł w Izbie Lordów. W 1818 r. zmarł jego kuzyn, Francis i Henry przyjął nazwisko „Petty-Fitzmaurice” i odziedziczył tytuł 5. hrabiego Kerry.