W 1989 roku reprezentował komunistów o poglądach demokratycznych z rejonu sowieckiego Mińska za zjeździe Platformy Demokratycznej KPZR w Moskwie, której celem była reforma partii i przekształcenie jej w ugrupowanie o charakterze socjaldemokratycznym. Inicjatywa ta zakończyła się fiaskiem, jednak dzięki niej Aleh Trusau zawiązał znajomości z rosyjskimi demokratami w łonie partii komunistycznej – Jurijem Afanasjewem, gen. Olegiem Kaługinem, Glebem Jakuninem i innymi.
W tym samym roku został współzałożycielem Towarzystwa Języka Białoruskiego im. Franciszka Skaryny.
Działalność parlamentarna W 1990 roku Aleh Trusau został wystawiony przez Towarzystwo Języka Białoruskiego jako kandydat w wyborach do Rady Najwyższej Białoruskiej SRR. Zdobył mandat deputowanego ludowego z Miraszniczenkowskiego Okręgu Wyborczego Nr 33 miasta Mińska. Wszedł w skład Grupy Deputackiej BNF (od 16 lipca pod nazwą Opozycja BNF) i na początku czerwca 1990 roku został zastępcą jej przewodniczącego, Zianona Pazniaka. Pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego Komisji Rady Najwyższej ds. Edukacji, Kultury i Zachowania Dziedzictwa Historycznego. Wchodził też w skład Komisji Rady Najwyższej ds.