Międzynarodowych i Zewnętrznych Więzi Gospodarczych.

Brał udział w opracowaniu i przyjęciu Deklaracji o Państwowej Suwerenności Białorusi, przygotowaniu projektów ustaw na nadzwyczajnej sesji Rady Najwyższej 24–25 sierpnia 1991 roku, w czasie której ogłoszono niepodległość Białorusi. Był współautorem Koncepcji przejścia Białoruskiej SRR na gospodarkę rynkową (jesień 1990 roku) i szeregu projektów ustaw, w tym w dziedzinie kultury i edukacji. Był jedną z osób opracowujących oficjalny wygląd „Pogoni” i biało-czerwono-białej flagi – nowych symboli państwowych Białorusi.

W drugiej połowie 1994 roku, po dojściu do władzy prezydenta Alaksandra Łukaszenki, Aleh Trusau został jednym z jego najbardziej aktywnych krytyków, zarzucając mu próby wprowadzenia dyktatury. Uczestniczył w głodówce deputowanych Opozycji BNF 11–12 kwietnia 1995 roku w Sali Owalnej parlamentu, ogłoszonej na znak protestu przeciwko zainicjowanemu przez prezydenta referendum na temat wprowadzenia języka rosyjskiego jako drugiego języka państwowego, zmiany symboli państwowych Białorusi (biało-czerwono-białej flagi i herbu Pogoni) na symbole nawiązujące do radzieckich (obecne godło i flaga Białorusi), integracji ekonomicznej z Federacją Rosyjską i prawa prezydenta do rozwiązywania parlamentu.