Wraz z nagraniem płyty Camoufleur w 1998 roku Gastr del Sol poszedł w kierunku bardziej konwencjonalnych melodii oraz chamber pop, tworząc najprzystępniejszy a zarazem najpopularniejszy album w dorobku grupy. Zastosowane na nim harmonie, melodie, aranżacje pisane na skrzydłówkę i ciężkie smyczki zapowiadają już przyszłe popowe nagrania O’Rourke’a. Album napisany został przy czynnym udziale Markusa Poppa (pioniera glitchowej elektroniki z Oval) – jest odpowiedzialny za elektroniczne brzmienia na płycie.
Po nagraniu Camoufleur'' grupa się rozwiązała. David Grubbs i Jim O’Rourke nagrywają płyty z bardzo zróżnicowaną muzyką już pod własnymi nazwiskami.
Częściowa dyskografia The Serpentine Similar (Teenbeat/Drag City 1993) 20 Songs Less (Teenbeat 1993) Crookt, Crackt, or Fly (Drag City 1994) Mirror Repair (Drag City 1995) The Harp Factory on Lake Street (Table of the Elements 1995) Upgrade & Afterlife (Drag City 1996) Camoufleur (Drag City 1998)
Linki zewnętrzne Dyskografia O’Rourke’a i Gastr del Sol
Kategoria:Amerykańskie zespoły postrockowe