Związany był zwłaszcza z „dadazofem” Raoulem Hausmannem i „arcydadaistą” , czego efektem był tzw. epizod kubo-dadaistyczny w jego twórczości. Zuryski dadaizm, zwłaszcza propozycje programowe i formalne Tristana Tzary interpretował w duchu ideologii „nowego człowieka” . Wraz Hausmannem na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych realizował eksperymenty naturoznawczo-fotograficzne.
thumb|Stolperstein przed wcześniejszym miejscem zamieszkania Stanisława Kubickiego na berlińskiej Onkel-Bräsig-Straße 46 W latach 1919–1922 pisał wiersze i teksty programowe w duchu awangardowego internacjonalizmu, jednocześnie w języku polskim i niemieckim. Jego ostatnim dziełem malarskim był niedokończony obraz Mojżesz przed krzewem gorejącym.
W latach 1935–1938 w posiadłości Mycielskich w Kobylempolu pod Poznaniem stworzył jedyne swe dzieło architektoniczne (a zarazem jedyną pracę na zlecenie), pomnik ku czci Józefa PiłsudskiegoLidia Głuchowska: Stanislaw Kubicki. Kunst und Theorie. W: „WIR Berlin” 2001, s. 46–47..