Rola, jaką odegrał Poe w stworzeniu gatunku literatury detektywistycznej, odzwierciedlona jest w nazwie przyznawanych corocznie przez organizację Mystery Writers of America nagród Edgar Awards.
Utwór wprowadził szereg toposów, które stały się charakterystyczne dla gatunku: ekscentryczny i błyskotliwy detektyw, nieporadna policja oraz narracja pierwszoosobowa prowadzona przez bliskiego przyjaciela detektywa. Poe przedstawia policję w mało pochlebnym świetle, kontrastując ją z postacią detektywa. Poe był także prekursorem techniki narracyjnej, w której detektyw najpierw przedstawia swoje rozwiązanie, po czym wyjaśnia prowadzące do niego rozumowanieCornelius, Kay (2001). „Biography of Edgar Allan Poe” in Bloom's BioCritiques: Edgar Allan Poe, Harold Bloom, ed. Philadelphia: Chelsea House Publishers, 33 . Nowela uważana jest również za pierwszy w literaturze detektywistycznej przykład zagadki zamkniętego pokoju. Z drugiej strony, w przeciwieństwie do wielu późniejszych opowieści detektywistycznych, nowela Poego nie daje czytelnikowi realistycznej możliwości odgadnięcia rozwiązania przed jego ujawnieniem;