fakt, iż pierwszym patriarchą melchickim był mnich o imieniu Paweł pochodzący z pachomiańskiego klasztoru w Tabennesi. Biały Klasztor pozostał natomiast ostoją chrześcijaństwa tradycyjnego – koptyjskiego, wiązanego w tym okresie z monofizytyzmem.
Pisma Szenute pozostawił po sobie bogatą spuściznę literacką. Na podkreślenie zasługuje fakt, iż były to pisma tworzone w języku koptyjskim, co czyni Szenutego pierwszym autorem chrześcijańskim tworzącym na tak szeroką skalę w rodzimym języku Egiptu. Jednocześnie widoczne są wpływy retoryki greckiej, co świadczy o gruntownym wykształceniu, jakie otrzymał autor. Homilie i listy archimandryty skierowane były do szerokiego kręgu odbiorców, zarówno mnichów, świeckich chrześcijan, jak i do pogan. Tematyka dzieł jest zdominowana przez zagadnienia teologiczne. Autor odnosi się m.in. do kwestii chrystologicznych (m.in. pismo De natura Christi), często występując przeciwko rozpowszechnionym w Egipcie herezjom (Przeciw orygenistom, Przeciw melecjanom, Przeciw manichejczykom, Przeciw Hellenom i heretykom). Sporo miejsca poświęca także zagadnieniom moralnym, m.in. nauczając o szatanie i sposobach jego działania.