W dotychczasowych pielgrzymkach wzięło udział ponad 270 kapłanów z wszystkich diecezji polskich. W 1986 roku odbyły się pierwsze rekolekcje dla chorych z Polski, które zorganizowano we włoskim domu stowarzyszenia – Domu „Niepokalanego Serca Maryi” w Re (Włochy). Chorzy obecni na tych rekolekcjach niejednokrotnie podkreślali potrzebę otwarcia takiego Domu w Polsce. 16 października 1986 roku miało miejsce pierwsze spotkanie przełożonych stowarzyszenia „Cichych Pracowników Krzyża” z biskupem pomocniczym Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej dr. Pawłem Socha i proboszczem z Głogowa ks. Ryszardem Dobrołowiczem. Spotkanie odbyło się w Rzymie przy okazji konsekracji biskupa Józefa Michalika. Wtedy padła pierwsza propozycja, aby stowarzyszenie podjęło działalność w Głogowie. W styczniu 1987 roku bp Michalik przybył do Rzymu, gdzie potwierdził gotowość przyjęcia wspólnoty w Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej. W maju 1987 roku, podczas obchodów 40-lecia powstania „Centrum Ochotników Cierpienia” w Rzymie, chorzy z Polski (200 osób) wraz z ks. Ryszardem Dobrołowiczem i ks. Januszem Malskim zaprezentowali papieżowi Janowi Pawłowi II makietę domu wspólnoty – projekt głogowskiego ośrodka (autorstwa arch. prof. Jerzego Gurawskiego), wyrażając przy tym pragnienie osiedlenia się wspólnoty również w Polsce.