Ojciec i brat Turbowicza zginęli w komorach gazowych najprawdopodobniej tuż po przywiezieniu do Auschwitz, matkę zaś wysłano do pracy w obozie koncentracyjnym Bergen-Belsen (zmarła w 1988). Turbowicz trafił natomiast do podobozu w Czechowicach. W styczniu 1945 został ewakuowany wraz z innymi więźniami Auschwitz w ramach marszu śmierci do Wodzisławia Śląskiego, skąd następnie przetransportowano go do KL Buchenwald. Zgodnie z informacjami zgromadzonymi w Instytucie Pamięci Narodowej zbiegł w czasie ewakuacji w kwietniu 1945 i ukrywał się na terenie Czechosłowacji, natomiast zgodnie z jego późniejszymi relacjami trafił do niemieckiego obozu koncentracyjnego w Terezinie, gdzie w dniu 8 maja 1945 w stanie agonii doczekał się wyzwolenia przez Sowietów.
Działalność w PRL W sierpniu 1945 przybył na Dolny Śląsk, gdzie objął funkcję przewodniczącego Zarządu Gminnego Związku Walki Młodych w Mieroszowie, a następnie, od stycznia 1946, kierował Zarządem Powiatowym tej organizacji w Wałbrzychu. 1 listopada 1945 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, a później do utworzonej w 1948 Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Po dołączeniu do PPR zmienił nazwisko na nieżydowskie – Marian Turski, stosując się w ten sposób do zalecenia działu personalnego Komitetu Centralnego PPR.