W okresie styczeń–październik 1946 był członkiem egzekutywy Komitetu Powiatowego PPR w Wałbrzychu. Od 1946 do 1949 studiował prawo i historię na Uniwersytecie Wrocławskim, równocześnie będąc prelegentem Wydziału Propagandy Komitetu Wojewódzkiego PPR we Wrocławiu, a następnie członkiem egzekutywy Komitetu Międzyuczelnianego PZPR. Był również korespondentem „Trybuny Dolnośląskiej”.

Od listopada 1946 do lipca 1949 pracował w Wojewódzkim Urzędzie Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk we Wrocławiu, a równocześnie był pełnomocnikiem PPR ds. wyborów parlamentarnych w powiecie trzebnickim, a także przewodniczącym komisji w referendum ludowym (styczeń 1947). Oprócz tego od kwietnia 1947 pełnił funkcję członka Prezydium i kierownika Wydziału Pracy Masowej Zarządu Terenowego Akademickiego Związku Walki Młodych „Życie”. Od lipca 1948, kiedy to AZWM „Życie” został przekształcony w Związek Akademickiej Młodzieży Polskiej, był członkiem Zarządu Okręgowego ZAMP, a jeszcze wcześniej – sekretarzem Komitetu Koordynacyjnego Polskich Organizacji Studenckich we Wrocławiu. Z tego tytułu znalazł się w składzie trzydziestoosobowej polskiej delegacji na Światowy Kongres w Obronie Pokoju, zorganizowany 19 kwietnia 1949 w Pradze.