Linia Focha 18 lipca 1919 r. marszałek Foch wysunął projekt linii demarkacyjnej, biegła dalej na północ od Wiżajn do rzeki Marychy i wzdłuż tej rzeki do jej ujścia do Niemna, po przekroczeniu którego biegła 12 kilometrów na północny zachód od linii kolejowej Grodno–Wilno–Dźwińsk. W dniu 26 lipca 1919 roku Rada Najwyższa Ententy na konferencji pokojowej w Paryżu zdecydowała o poprowadzeniu linii demarkacyjnej wzdłuż linii Wisztyniec – Wiżajny – Puńsk – rzeką Marychą i 12 km na północny zachód od linii kolejowej Grodno – Wilno – Dyneburg, zostawiając Wilno po stronie polskiej (linia Focha).
Traktat litewsko-sowiecki thumb|left|Litewskie roszczenia terytorialne wobec Polski thumb|Polscy jeńcy w niewoli litewskiej, 1920 W 1920 roku, podczas wojny polsko-bolszewickiej w dniu 12 lipca doszło do zawarcia pokoju między Litwą a Rosją Radziecką, w którym m.in. ustalono przebieg ich nowej granicy. Rosja Radziecka całą Wileńszczyznę z Wilnem, Lidą, Oszmianą i Grodnem przyznała Litwie, w zamian za zgodę na przemarsz Armii Czerwonej przez jej terytorium. W związku z atakiem bolszewickim i złą sytuacją na froncie, w dniach 13-14 lipca oddziały polskie zostały zmuszone do wycofania się z Wilna.