Palimpsest został sporządzony prawdopodobnie w Grecji, przez nadpisanie homilii Grzegorza z Nazjanzu. Przy produkcji nowego rękopisu karty ze starych rękopisów były zginane w pół wraz z jedną nową kartą i układane w quarto. Materiał patrystyczny datowany jest na wiek X lub XI.
Kodeks został odkryty przez Johna Barretta w 1787 roku. Barrett znalazł rękopis, który był przykryty starymi minuskułowymi tekstami. Barrett dokonał pierwszej próby odczytania palimpsestu i wydał go w 1801 roku. Ten sam badacz wydał również faksymile. Po jednej stronie publikacji znajdowało się faksymile, po drugiej transkrypcja tekstu. Faksymile zostało uprzednio przygotowane na miedzianych blachach, przez specjalnego rzemieślnika, który wyrzeźbił podobizny liter. Nie jest ono dokładne, kształty liter są dość dowolne i bardziej symetryczne od oryginalnych. Barrett zostawił puste przestrzenie w miejscach, w których pergamin był uszkodzony bądź niepełny, jednak bez żadnego wyjaśnienia i w rezultacie czytelnik miał wrażenie, że są to partie nie odczytane przez wydawcę, ale skrywające jakiś tekst. Wydanie poprzedzone zostało Prolegomeną, której autor dyskutuje na tematy nie związane z rękopisem. Uczeni nie byli usatysfakcjonowani tym wydaniem.