Gregory ocenił po stu latach, że to wydanie było bardzo słabe.
Tregelles, mając na uwadze puste przestrzenie w wydaniu Barretta, postanowił przygotować nowe wydanie, by odczytać pominięte, jak sądził, partie tekstu. Na jego prośbę kodeks został poddany chemicznej obróbce (w 1853 roku). Po chemicznej obróbce pergamin został przebarwiony na żółty kolor, ale nie poprawiło to czytelności palimpsestu. Okazało się, że puste przestrzenie z wydania Barretta to brakujące partie kodeksu, pomimo tego do odczytu Barrett dodał około 200 liter, odczytując również i te lekcje, które dla Barretta były nieczytelne. Tekst odczytany przez Tregellesa wydany został dopiero w 1863 roku. Niemniej Tischendorf wykorzystał odczyt Tregellesa do swego wydania Nowego Testamentu z roku 1859.
W 1880 roku T.K. Abbott, profesor z Dublinu, opublikował nowy odczyt palimpsestu, poprawiając dzieło Tregellesa. Abbott odczytał czterysta dodatkowych liter, których nie zdołał odczytać Tregelles. Abbott dołączył do swego wydania również odczyt nie wydawanej dotychczas Księgi Izajasza.
Na listę rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go Tischendorf, nadając mu siglum Z. W 1908 roku Gregory nadał mu siglum 035. Hermann von Soden nadał mu siglum ε 26.