U-48 – niemiecki, oceaniczny jednokadłubowy okręt podwodny typu VIIB o wyporności 857 ton w zanurzeniu, zwodowany 8 marca 1939 roku w stoczni Germania w Kilonii. Okręt o zasięgu 8700 mil morskich na powierzchni przy prędkości 10 węzłów wyposażony był w cztery wyrzutnie torpedowe kalibru 533 mm na dziobie i jedną tej samej średnicy na rufie. Uzbrojenie jednostki uzupełniało jedno działo kalibru 88 mm oraz działko przeciwlotnicze kalibru 20 mm. Okręt mógł przenosić 14 torped G7a i G7e lub 39 wystrzeliwanych z wyrzutni torpedowych min TMA oraz TMB.
U-48 został przyjęty do służby w Kriegsmarine 22 kwietnia 1939 roku i podczas II wojny światowej przeprowadził 12 patroli operacyjnych. Pod dowództwem kolejno Herberta Schultze, Hansa Rösinga i Heinricha Bleichrodta został najskuteczniejszym okrętem podwodnym tego konfliktu – pod względem tonażu i liczby zatopionych jednostek – zatapiając 52 jednostki o łącznym tonażu ponad 300 000 ton. Po zakończeniu dwunastego patrolu U-48 został skierowany do prowadzenia działalności szkoleniowej na Bałtyku, którą prowadził do wycofania ze służby w październiku 1943 roku. 3 maja 1945 roku został samozatopiony w Neustadt.