W 1892 biblioteka Towarzystwa Czytelni Ludowych przeniesiona została z domu Kupczyka do Rusi, do kowala Jana Jagalskiego. Przez kolejne kilkanaście lat działalność Kupczyka pozostaje nieznana, zapewne wykonywał kolejne prace rzeźbiarskie; jedną z nich odnotowała w 1907 „Gazeta Olsztyńska”. W 1910 Kupczyk uczestniczył w zakładaniu Banku Polskiego w Olsztynie. W tym samym czasie wybudował w Bartągu okazały dom, a syna Mieczysława ożenił z Józefą Biegałówną z Gietrzwałdu. Zaprzyjaźniony z Kupczykiem poeta i księgarz gietrzwałdzki Andrzej Samulowski uczcił ślub dwoma okolicznościowymi wierszami, zamieszczonymi w „Gazecie Olsztyńskiej”. Niewykluczone, że właśnie za sprawą Samulowskiego sam Kupczyk próbował swoich sił jako poeta, pisząc po polsku wiersze religijne i patriotyczne. Pozostały one w rękopisie i po II wojnie światowej zaginęły.
Józef Kupczyk zmarł 7 listopada 1911 w Bartągu i został pochowany na miejscowym cmentarzu (grób nie zachował się).
Bibliografia Edward Martuszewski, Polscy i niepolscy Prusacy. Szkice z historii Mazur i Warmii,