Za jedyną wadę „Retwizana” Rosjanie uważali zastosowanie kotłów parowych Niclausse’a, w teorii lżejszych i wydajniejszych, ale bardziej problematycznych w obsłudze i „kapryśnych” (władze rosyjskie zgodziły się na ustępstwo w tej kwestii wobec Crampa, mimo przyjęcia w rosyjskiej flocie standardowych kotłów Belleville’a), lecz poza jedną awarią w drodze do Rosji, dzięki starannej obsłudze nie sprawiały później w praktyce większych kłopotów.
Opis ogólny i kadłub thumb|„Retwizan” w latach 1902-1903 Architektura „Retwizana” była typowa dla przeddrednotów końca XIX wieku, z gładkim pokładem i uzbrojeniem głównym w dwóch wieżach na dziobie i rufie. Na śródokręciu pomiędzy wieżami była centralna nadbudowa, której ściany stanowiły przedłużenie burt. Z przodu i tyłu umieszczone były na niej dwie niewielkie nadbudówki, połączone z rurowymi masztami bojowymi z platformami lekkich działek (marsami bojowymi). Dziobowa nadbudówka obejmowała pancerną na dolnym piętrze i przeszklony pomost nawigacyjny na górnym; na jej dachu znajdował się jeszcze odkryty pomost.