Pomiędzy nadbudówkami znajdowały się trzy wysokie stosunkowo cienkie kominy, a po ich bokach – łodzie ratunkowe i kutry spuszczane za pomocą żurawi. Dziobnica miała formę taranową. Okręt miał pełniejsze linie kadłuba od innych rosyjskich pancerników (stosunek 0,678). W odróżnieniu od nich, nie tylko udało się uniknąć przeciążenia konstrukcji po zbudowaniu, ale jeszcze uzyskano zapas wyporności 335,7 t, co świadczyło o dobrym poziomie projektu i wykonawstwa.