Włodzimierz Witold Konarski (ur. 21 grudnia 1939 w Kosowie Lackim) – polski polityk, działacz PZPR, dyplomata, poseł na Sejm II i III kadencji.
Życiorys Z wykształcenia arabista. W 1965 uzyskał pod kierunkiem Józefa Bielawskiego tytuł zawodowy magistra orientalistyki na Uniwersytecie Warszawskim.
Od 1962 do 1990 należał do PZPR, później pozostał bezpartyjny. W latach 1966–1968 był delegowany do Pragi jako przedstawiciel Zrzeszenia Studentów Polskich w . W latach 1968–1969 był wiceprzewodniczącym ds. zagranicznych Rady Naczelnej ZSP. Od 1969 do 1974 był pracownikiem aparatu partyjnego, m.in. pełnił funkcje instruktora, inspektora i kierownika w Wydziale Zagranicznym KC PZPR. Następnie został zatrudniony w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Od 1974 do 1979 był radcą i ministrem pełnomocnym w ambasadzie w Paryżu. Po powrocie do Polski pracował jako wicedyrektor Departamentu Studiów i Programowania MSZ. W pierwszej połowie lat 80. był wiceprzewodniczącym delegacji podczas Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie w Madrycie. Następnie stanął na czele polskiego przedstawicielstwa na KBWE w Sztokholmie. Uczestniczył w negocjacjach w Wiedniu dotyczących ograniczania sił konwencjonalnych.