123.:
mały|Tabliczka z greckim zapisem przekleństwa rzuconego na Kardelosa (IV wiek n.e.) U rzymskich autorów odniesienia do tego zwyczaju obecne są u Owidiusza (Fasti II, 571-582) i u Seneki (De beneficiis VI 35,4). Praktyki te, określane jako impia nocturna, stosowano aż do czasów chrześcijańskich, gdy zagrożone zostały surowymi karami (357 r.), takimi jak ukrzyżowanie lub oddanie na pożarcie dzikim zwierzętom (Codex Theodosianus IX 16,5). Próby wykorzenienia zabiegów magicznych wywołały za rządów cesarzy chrześcijańskich w IV wieku falę procesów o czary, o czym na tle konkretnego przypadku oskarżenia wspomina Ammianus Marcellinus (Res gestae XXVI 3,3).
Tabliczki znajdowane w Anglii (zwłaszcza na południowym zachodzie), pochodzą najczęściej z okresu celtyckiego lub rzymskiego. Tabliczki złorzeczące z obszaru Francji, np. znalezione w Chamalières i L’Hospitalet-du-Larzac, stanowią ważne źródło wiedzy o starożytnym języku galijskimMonique Dumontet, Anne-Marie Romeuf: Ex-voto gallo-romains de la source des Roches à Chamalières. Clermont-Ferrand: Musée Bargoin, 1980..
Przypisy
Kategoria:Okultyzm Kategoria:Religia starożytnej Grecji Kategoria:Religia starożytnego Rzymu Kategoria:Magia