W następnym roku, 102 n.e., Trajan rozpoczął nową kampanię w Dacji, która najwyraźniej okazała się sporym sukcesem. Decebal wysłał posłów wyższej rangi niż w roku poprzednim i złożył prośbę o pokój. Osobiste spotkanie obu monarchów zakończyło się niepowodzeniem, ponieważ Trajan nie chciał stawić się osobiście, lecz wysłał tylko dwóch swoich wysoko postawionych generałów (Tyberiusza Klaudiusza Liwianusa i Lucjusza Licyniusza Surę), a Decebal odmówił osobistego stawiennictwa. Kiedy Trajan dokonał dalszych podbojów, zdobył kilka dackich osad na wzgórzach, a także pojmał siostrę Decebala, władca Daków zgodził się skapitulować. Zwrócił podboje i łupy z poprzednich lat, zobowiązał się do całkowitej lojalności politycznej wobec Cesarstwa Rzymskiego i został zmuszony do przyjęcia rzymskich garnizonów w swoim państwie. Imperium Daków i jego struktura polityczna i społeczna pozostały jednak nietknięte. Mimo to Trajan mógł uczcić triumfalny pochód w Rzymie i przyjąć triumfalny przydomek „Dacicus”. Nie jest jasne, dlaczego cesarz zadowolił się tym kompromisem i zrezygnował z podboju Dacji.