W wyborach parlamentarnych 17 września 2005, wygranych ponownie przez laburzystów, po raz ósmy dostał się do Izby Reprezentantów. 19 października 2005 objął w gabinecie premier Clark funkcję ministra obrony, ministra handlu, ministra poprawek oraz ministra rozbrojenia i kontroli zbrojeń.
Lider opozycji W wyborach parlamentarnych 8 listopada 2008 Partia Pracy doznała porażki, oddając po 9 latach władzę w kraju. Tego samego dnia premier Helen Clark ogłosiła swoją rezygnację ze stanowiska lidera partii" Helen Clark steps down after Labour's loss in NZ election", nzherald, 8 listopada 2008.. 11 listopada 2008 nowym liderem Partii Pracy został wybrany Phil Goff"Phil Goff named as New Zealand Labor Party leader", People's Daily Online, 11 listopada 2008." Helen Clark takes foreign affairs post in Labour reshuffle", nzherald, 11 listopada 2008.. Na stanowisku tym, a tym samym stanowisku lidera opozycji pozostał do 13 grudnia 2011. Z funkcji zrezygnował po porażce Partii Pracy w wyborach parlamentarnych 26 listopada 2011. Partia Pracy zdobyła wówczas 34 mandaty w 120-osobowym parlamencie, podczas gdy Nowozelandzka Partia Narodowa 59 mandatów.