W 1993 wziął udział w wyborach parlamentarnych, ponownie uzyskując mandat w okręgu Roskill. Nowa przewodnicząca partii, Helen Clark, mianował go na stanowisko rzecznika ds. sprawiedliwości. W późniejszym czasie dołączył do grupy polityków, domagających się ustąpienia Clark z funkcji lidera. Clark utrzymała się jednak na stanowisku, marginalizując obóz Goffa. W wyborach parlamentarnych w 1996 nie uzyskał miejsca na liście wyborczej Partii Pracy. Mimo to uzyskał mandat jako jej przedstawiciel w okręgu New Lynn.
Minister 1999-2008 W zwycięskich dla Partii Pracy wyborach w 1999 zajmował siódme miejsce na liście partyjnej, uzyskując mimo tego elekcję do Izby Reprezentantów w okręgu Mount Roskill. 10 grudnia 1999 w gabinecie premier Helen Clark objął stanowisko ministra spraw zagranicznych i handlu oraz ministra sprawiedliwości. Utrzymał je także po zwycięskich wyborach parlamentarnych w 2002. Jako minister sprawiedliwości, doprowadził do zaostrzenia prawa i kar dotyczących dziecięcej pornografii oraz wykorzystywania seksualnego nieletnich. Od 2003 do 2007 pełnił także funkcję ministra do spraw wysp Pacyfiku.