Pododdziały pułku wyruszały z 4 jednostkami ognia, zamiast 6. Zabrakło pistoletów, była zbyt mała liczba rakiet sygnalizacyjnych i oświetlających. Nastąpił niedobór koni artyleryjskich, natomiast większość była typu taborowego, wozy i uprzęże z poboru były słabej jakości. Sukcesywnie zgodnie z harmonogramem pododdziały kończyły mobilizację. Jako pierwsze w dniu 2 września na stacji kolejowej koło Jezupola załadowano do transportów kolejowych w Stanisławowie rano dowództwo III/11 pal. Następnie w południe 7 baterię haubic, po południu 8 baterię haubic, a wieczorem 9 baterię haubic. Jako pierwsza odjechała na zachód ze Stanisławowa bateria 7/11 pal, a z Kołomyi 1 bateria armat i wkrótce 2 bateria armat. 3 września ze Stanisławowa odjechał II dywizjon armat, nocą 3/4 września dowództwo 11 pal, a 4 września z Kołomyi opóźniony transport z 3 baterią armat.