masa ciała 0,6–5,3 kg. Cechą wyróżniającą koendu są ich chwytne ogony. Modyfikacja przednich i tylnych stóp umożliwiła im chwytanie, dzięki czemu zwierzę to stało się znakomitym wspinaczem zaadaptowanym do życia na drzewach. Koendu żywią się liśćmi, pędami, owocami, korą, korzeniami i pąkami, bywają również szkodnikami upraw plantacji. Koendu wydają odgłosy przypominające dziecko, by komunikować się w obrębie swojego gatunku. Młode rodzą się pokryte miękkimi włosami, które twardnieją z wiekiem. Dorosłe poruszają się powoli, a w momencie zagrożenia zwijają się w kulkę. Zwierzęta te dożywają maksymalnie 27 roku życia.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1799 roku francuski przyrodnik Bernard Germain de Lacépède w rozdziale zatytułowanym Tabela gromad, podgromad, rzędów i rodzajów ssaków, w publikacji swojego autorstwa o tytule Przemówienia otwierające i zamykające kurs historii naturalnej wygłoszony w Narodowym Muzeum Historii Naturalnej w VII roku Republiki oraz metodyczne tabele ssaków i ptaków. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) koendu brazylijski (C. prehensilis).