Duże straty poniosła kompania odwodowa tegoż batalionu, której żołnierze z poświęceniem gasili pożary powstałe od bomb zapalających i ognia artyleryjskiego.
III batalion ukończył mobilizację 2 września i przemaszerował na prawy brzeg Wisły, gdzie zajął (w pobliżu miejscowości Szpetal Górny) przygotowane już okopy i rowy strzeleckie. Wieczorem 4 września batalion powrócił do Włocławka, by następnego dnia rano rozpocząć załadunek na podstawione wagony. Około południa oddziały zostały zbombardowane przez niemieckie lotnictwo, nie ponosząc jednakże większych strat. Transportem kolejowym batalion dotarł tylko do nieodległych Czerniewic, skąd (wskutek uszkodzenia torów) odmaszerował przez Szczutkowo w kierunku na Kutno. 9 września batalion przybył do Żychlina i organizował obronę tego miasta od strony m. Piątek, wykonując rowy strzeleckie i przygotowując stanowiska dla broni maszynowej. Tego dnia wieczorem nastąpił jednakże odmarsz III batalionu na Sanniki. 11 września dowódca batalionu – kpt. Stefan Śliwa – otrzymał rozkaz wykonania, wraz z innymi oddziałami Armii „Pomorze”, natarcia na Sochaczew (batalion wszedł wówczas w skład Grupy płk. Świtalskiego działającej w ramach tejże Armii). Natarcie to, będące chrztem ogniowym dla większości żołnierzy batalionu, odniosło powodzenie. Sochaczew został zdobyty, III batalion 144 pp rez.