William FitzWilliam, 4. i 2. hrabia FitzWilliam (ur. 30 maja 1748, zm. 8 lutego 1833) – brytyjski arystokrata i polityk związany ze stronnictwem wigów.

Był najstarszym synem Williama FitzWilliama, 3. hrabiego FitzWilliam, i lady Anne Watson-Wentworth, córki 1. markiza Rockingham. Od urodzenia nosił tytuł grzecznościowy „wicehrabiego Milton”. Po śmierci ojca w 1756 r. odziedziczył tytuł 4. hrabiego FitzWilliam i zasiadł w Izbie Lordów. Kształcił się w Eton College, gdzie zaprzyjaźnił się z Charlesem Jamesem Foksem i lordem Morpethem. Lord FitzWilliam był siostrzeńcem dwukrotnego premiera Wielkiej Brytanii lorda Rockinghama. Po śmierci wuja w 1782 r. odziedziczył jego posiadłości, co uczyniło go jednym z największych posiadaczy ziemskich w kraju.

Podobnie jak wuj, lord FitzWilliam związał się z opozycyjnym stronnictwem wigów. W koalicyjnym rządzie Foksa-Northa w 1783 r. odpowiadał za sprawy Indii Brytyjskich. Po upadku gabinetu związanego z odrzuceniem przez parlament ustawy o Indiach, lord FitzWilliam przeszedł do opozycji. Na początku lat 90. niepokoiły go wydarzenia rewolucji francuskiej, i wzorem innych konserwatywnych wigów z księciem Portland na czele, opuścił partię i poparł gabinet Williama Pitta Młodszego.