Przyczyniło się to do zwiększenia osadnictwa w rejonie Biskupic.

Na przełomie XIII i XIV wieku powstaje dokument (Rejestr Ujazdu), gdzie w części (Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) pojawia się pierwsza wzmianka o Zabrzu (, gdzie interpretowane jest jako miejsce za debrami – zarośniętymi dołami z płynącym wśród wzgórz strumieniem; to łacińskie „albo”, a jest interpretowane jako „wieś Konradów”). Dokument wymienia wśród innych osad: Biskupice, Zaborze, Grzybowice oraz Rokitnicę Zachodnią. Z kolei Rokitnica Wschodnia zostaje wspomniana pierwszy raz w roku 1310, zaś rok później pojawia się pierwsza wzmianka o Mikulczycach (jako ).

XVI–XVIII wiek W 1548 roku biskup wrocławski Baltazar von Promnitz wydał w Nysie przywilej górniczy dla terenów Biskupic, Zabrza, Rudy i Sośnicy, a prawo do wydobywania rud w Biskupicach i okolicy (w tym i w Zabrzu) otrzymali bracia Mikołaj i Jan Birawscy. W 1570 roku właścicielem Zabrza został czeski szlachcic Szambor Dluhomil, który po zagarnięciu części ziemi chłopskiej założył alodium z drewnianym dworem.