Armia powstańców z Normandii poniosła jednak klęskę pod Vernon, już w pierwszym spotkaniu z siłami wysłanymi przez Konwent (15 lipca 1793), chociaż składały się one głównie ze słabo wyszkolonych ochotników i kilku dział. Wimpffen zażądał wówczas od żyrondystów oficjalnego akcesu do ruchu rojalistycznego i uznania Ludwika XVII za króla Francji. Jego propozycja została odrzucona.

Bardziej burzliwy przebieg miały walki na południu kraju, gdzie federaliści z mniejszym udziałem rojalistów zdołali nawet skłonić kilka departamentów Prowansji do ogłoszenia secesji. 12 czerwca 1793 Marsylia ogłosiła się miastem żyrondystowskim, następnie monarchistycznym. Zbuntował się również Lyon. Siły rządowe odzyskały południe dopiero w sierpniu, a Lyon w grudniu 1793. Koniec walk na południu wiązał się z represjami, jakie wprowadzili komisarze Konwentu Paul Barras i Louis-Marie Stanislas Fréron.

Skutki Najbardziej widocznym skutkiem powstania była fala represji po zakończeniu walki, a w konsekwencji dalsze zniechęcenie ludności wskazanych regionów do rewolucji. Klęska federalistów oznaczała również ostateczne zerwanie z koncepcją zdecentralizowanej władzy z dużym udziałem samorządów lokalnych. Polityczny centralizm stał się odtąd typowy dla francuskiej polityki wewnętrznej.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:1793 w Europie Kategoria:Rewolucja francuska