Od 1951 pełnił funkcję przewodniczącego zarządu Związku Branżowego Spółdzielni Odzieżowych województwa warszawskiego, a w latach 1954–1957 zastępcy prezesa Wojewódzkiego Związku Spółdzielni Pracy. W latach 60. był członkiem Zarządu Głównego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Żydów w Polsce.
W 1960 przeszedł na rentę. Został odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski i Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy (1948)..
Zmarł w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej (kwatera 8).
Życie prywatne Jego żona Regina (1914–1966) była uczestniczką Ruchu Oporu we Francji oraz członkiem KZMP KP Palestyny i PZPRGrób Reginy Borg w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie.
Przypisy
Bibliografia Zofia Raszkowska, Bernard Borg, w: Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego, tom I: A–D (redaktor naczelny Feliks Tych), Wydawnictwo „Książka i Wiedza“, Warszawa 1985, s. 286.