Po powrocie do Krakowa w 1912 podjął studia na UJ, jednocześnie odbywając kurs oficerski „Strzelca”.
Po wybuchu I wojny światowej, 6 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich, gdzie początkowo służył w 3 kompanii 5 baonu, a następnie 2 kompanii 5. Pułku Piechoty w składzie I Brygady, gdzie w 1916 awansował z podoficera na podporucznika. Jednocześnie wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej, gdzie został komendantem Okręgu IX. Po tzw. kryzysie przysięgowym został w 1917 osadzony w obozie dla internowanych w Szczypiornie pod Kaliszem. Tu poznał przyszłą żonę Alicję ze Sztarków (pseudonim w POW „Hanka”). Jako oficer byłego Polskiego Korpusu Posiłkowego reskryptem Rady Regencyjnej z 25 października 1918 został przydzielony do podległego jej Wojska Polskiego w randze podporucznikaDziennik Rozporządzeń Komisji Wojskowej, 1918, R. 1, nr 1, Warszawa 1918, s. 5.. Za postawę wykazaną podczas walk, 17 maja 1922 został odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, czytamy m.in.: