18 lutego 1930 roku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1930 roku i 1. lokatą w korpusie oficerów taborowych. W grudniu 1934 roku przeniesiony został do nowo utworzonego Dowództwa Taborów i Szefostwa Remontu Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisko zastępcy dowódcy Taborów i szefa Remontu, płk. kaw. Stefana Dembińskiego. 31 sierpnia 1935 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska i pozostawiony w dyspozycji dowódcy Taborów i szefa Remontu.
thumb|Nagrobek Konstantego Stamirowskiego W 1944 roku w Rzeszowie został aresztowany i wywieziony do ZSRR. W 1947 roku powrócił do Polski.
Zmarł 29 sierpnia 1955 w Rzeszowie. Został pochowany na cmentarzu komunalnym Pobitno w Rzeszowie (sektor XXXII-9-5)Wyszukiwarka grobów: śp. Konstanty Stamirowski Cmentarz Komunalny Pobitno w Rzeszowie [dostęp 2002-07-06]..
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (2 sierpnia 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 632 „za zasługi na polu organizacji i administracji wojska” - jako Konstanty Ligęza-Stamirowski. Krzyż Walecznych (trzykrotnie)
Zobacz też ppłk dypl. kaw.