Po śmierci Konrada (1304) Żagań ponownie przypadł Henrykowi, a po jego śmierci (1309) – jego synom. Pomiędzy 1314 a 1319 księstwo znalazło się tymczasowo jako zastaw w rękach ich krewnego, margrabiego Brandenburgii Waldemara Wielkiego z dynastii askańskiej. W 1321 otrzymał je najstarszy syn Henryka III, Henryk IV Wierny. Jak wielu innych książąt śląskich otrzymał on w 1329 lenno na Żaganiu z rąk króla czeskiego Jana Luksemburskiego. Jego potomkowie przez ponad sto lat władali Żaganiem i częściami sąsiedniego księstwa głogowskiego. Ostatnim księciem z dynastii Piastów był Jan II Szalony, który od 1461 prowadził konflikt ze swym starszym bratem Baltazarem. Przy wsparciu króla czeskiego Jerzego, a następnie antykróla Macieja Korwina, najechał księstwo żagańskie. Ostatecznie Baltazar został schwytany i uwięziony w wieży zamku w Przewozie, gdzie według legendy jego brat zostawił go na śmierć głodową.