na prośbę Radia Stuttgart Sarraute napisała swoje dwie pierwsze sztuki teatralne; cały jej dorobek teatralny zawiera się w sześciu dramatach, wystawianych przez takich reżyserów jak Jean-Louis Barrault, Claude Régy czy Jacques Lasalle. W 1967 r. otrzymała doktorat honoris causa Trinity College w Dublinie, w 1980 - University of Kent w Canterbury, a w 1991 r. - Uniwersytetu Oksfordzkiego.

Sarraute zmarła w wieku 99 lat w Paryżu we Francji. Jej córka, dziennikarka Claude Sarraute, wyszła za mąż za francuskiego akademika Jean-François Revela.

Twórczość (wybór) Era podejrzliwości (L'Ère du soupçon, 1956), szkice teoretyczne o tworzeniu powieści

Powieści Tropizmy (Tropismes, 1938, wyd. pol. 2016, przeł. Szymon Żuchowski), Portret nieznajomego (Portrait d'un inconnu, 1948, wyd. pol. 1959, przeł. Zofia Jaremko-Pytowska), z przedmową Jeana-Paula Sartre’a Martereau (1953) Le Planétarium (1959) Les Fruits d’or (1963) Entre la vie et la mort (1968) Słyszy pan te śmiechy? (Vous les entendez?, 1972, wyd. pol. 1975, przeł.