Odwłok ma uwstecznione przetchlinki segmentów od czwartego do szóstego. Na pierwszych czterech, a rzadziej tylko na pierwszych trzech spośród widocznych tergitów wykształcone są paratergity, czasem częściowo lub całkowicie zrośnięte z tergitami, sternitami lub ze sobą. Z wyjątkiem Clavigeritae i nielicznych taksonów z pozostałych nadplemion tył sternitu trzeciego i przód sternitu czwartego mają wcisk otoczony zagęszczonymi szczecinkami. Przynajmniej czwarty sternit ma długie wyrostki wewnętrzne wychodzące z listwy antekostalnej i stykające się z dołkami na tergicie tego samego segmentu. Siódmy z widocznych segmentów odwłoka u samców ma stronę brzuszną złożoną z trzech płytek – środkowej płytki penialnej powstałej z przekształcenia sternitu dziewiątego i sklerytów bocznych, będących pochodnymi dziewiątego tergitu; wyjątkowo płytki na spodzie tego segmentu są tylko dwie. Na dziesiątym tergicie samca brak jest szczecinek. Genitalia samców mają edeagus pozbawiony elementu nasadowego. U samicy znikł zupełnie sternit dziewiąty i występują owariole typu J.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Marniki · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.