Najważniejszym punktem sezonu 2009/2010 były igrzyska olimpijskie w Vancouver. Wspólnie z Alexem Harveyem zajął tam czwarte miejsce w sprincie drużynowym, przegrywając walkę o brązowy medal z Rosjanami o 4.8 sekundy. Ponadto był piąty na dystansie 50 km techniką klasyczną i siódmy w sztafecie. Czwartą edycję Tour de Ski ukończył na szesnastym miejscu. W pozostałych zawodach pucharowych najlepszy wynik osiągnął 12 grudnia 2009 roku w Davos, gdzie zajął dziewiąte miejsce w biegu na 15 km technika dowolną. W klasyfikacji generalnej zajął 40. miejsce.
Kanadyjczyk punktował w czterech z ośmiu etapów piątego Toru de Ski, przy czym w dwóch etapach był drugi, raz zajął trzecie miejsce, a 5 stycznia 2011 roku w Dobbiaco wygrał sprint stylem dowolnym. W klasyfikacji końcowej był siódmy, tracąc do zwycięzcy, Szwajcara Dario Colognii ponad dwie i pół minuty. Na dziesiątym miejscu ukończył rozgrywany w Ruce cykl Ruka Triple, a 11 grudnia 2010 roku w Davos był dziewiąty w biegu na 15 km stylem dowolnym. W klasyfikacji generalnej dało mu to ósme miejsce. Podczas mistrzostw świata w Oslo w 2011 roku Devon osiągnął największy sukces w swojej karierze razem z Alexem Harveyem zdobywając złoty medal w sprincie drużynowym techniką klasyczną. Na tych samych mistrzostwach zajął także 31.