III wojna angielsko-holenderska () 1672–1674, stanowiła część ogólnoeuropejskich zmagań w ramach wojny Francji z koalicją (1672–1679).
Wstęp Przyczyną wojny Francji z koalicją 1672–1679 była nieudana próba zdobycia przez Ludwika XIV hiszpańskich Niderlandów. Pomimo że Anglia, Holandia i Szwecja podpisały w roku 1668 traktat o potrójnym przymierzu, zwrócony przeciwko Francji (który zmusił Francuzów do rezygnacji z sukcesów osiągniętych w wojnie dewolucyjnej), król Anglii Karol II zawarł w Dover tajny pakt z Francją.
W rzeczywistości Karol, czując się osobiście upokorzony rezultatami drugiej wojny angielsko-holenderskiej 1665-1667, zaangażował się w trójprzymierze tylko po to, by ostatecznie rozbić dawny sojusz francusko-holenderski. Oficjalnie łagodził napięcia w stosunkach między Francją a Zjednoczonymi Prowincjami, ale w sekrecie nakłaniał Ludwika XIV do uderzenia na Holandię.