Podsumowanie Bilobalid jest związkiem o szerokim potencjalnym spektrum działania. Jego wykorzystanie w lecznictwie i fitoterapii przynosi korzystne efekty. Szczególnie ważne jest jego stosowanie w chorobach neurodegeneracyjnych i chorobach układu krążenia. Właściwości przeciwutleniające sprawiają, że bilobalid jest profilaktykiem, lecz niekoniecznie lekarstwem mogącym wyleczyć już postępującą chorobę. Zaletą bilobalidu jest brak efektów ubocznych jego stosowania.
Przypisy
Bibliografia S. Brailowsky et al. Restorative Neurology and Neuroscience 8 (1995) 163–167 D.J. Carrier et al. Phytochemystry Vol. 48 No. 1 (1998) 89–92 T.A. van Beek J. Chromatogr. A 967 (2002) 21–55 Z. Subhan et al. J Clin Pharmacol Res 1984; 4; 89–93 F.V. Defeudis Pharmacol Res Vol. 46 No. 6 2002 565–568 R.W. Stackman et al. Experimental Neurology 184 (2003) 510–520 B. Ahlemeyer et al. Europ J Phamacol 367 (1999) 423–430 N. Bouaziz et al. Europ J Pharmacol 441 (2002), 34–45 S. Pietri et al. J Mol Cell Cardiol 733–742 (1997) M. Ellain-Wojtaszek et al. Fitoterapia 74 (2003) 1–6 C. Gaudineau et al. Bioch Bioph Res Comm 318 (2004) 1072–1078 S. Nishida et al. Clin Chim Acta 319 (2004) 129–133 K. Sasaki et al. Life Sciences 70 (2002) 1657–1667
Kategoria:Seskwiterpenoidy Kategoria:Inhibitory monoaminooksydazy Kategoria:Oksolany