Loty były jednak wykonywane rzadko, przede wszystkim z powodu złego stanu technicznego samolotów. 10 grudnia 1918 r. wojskowy starszyna Kaplin został mianowany dowódcą sił lotniczych Frontu Południowo-Zachodniego. Dowództwo 9 Oddziału Lotniczego przejął por. B. Smierdin. Rozkazem dowódcy frontu z 31 grudnia oddziały lotnicze otrzymały prawa samodzielnych jednostek wojskowych, zaś ich dowódcy – prawa dowódców samodzielnych batalionów. Pod koniec 1918 r. doszło do generalnego odwrotu wojsk białych w kierunku wschodnim, co postawiło działającą na flance Samodzielną Armię Uralską w wyjątkowo trudnym położeniu strategicznym. Atakowana silnie przez oddziały bolszewickich 1 i 4 Armii, w trudnych warunkach atmosferycznych, wycofywała się w kierunku Uralska. Od połowy grudnia 1918 r. rozpoczęły się systematyczne naloty sowieckich samolotów na miasto. 9 Oddział Lotniczy, mający wówczas na wyposażeniu jedynie samolot Voisin LAS (Sopwith został wysłany do naprawy do Guriewa), próbował przeciwstawiać się im, ale jego efektywność była niska. Stan liczebny oddziały wynosił 4 oficerów, 2 podoficerów, 5 żołnierzy obsługi technicznej i 11 Kozaków. Kiedy w poł. stycznia 1919 r. linia frontu podeszła pod Uralsk, por. B. Smierdin rozkazał ewakuację z miasta wyposażenia i zapasów oddziału.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 9 Oddział Lotniczy Samodzielnej Armii Uralskiej · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.