Dwight Eisenhower, wspierany przez Roosevelta, który (w perspektywie kampanii wyborczej w 1944 roku, która miała rozpocząć się za cztery miesiące) sprzeciwiał się skierowaniu dużych sił na Bałkany i obstawał przy uzgodnionym planie, pomimo długich przemówień Churchilla z 5 i 9 sierpnia.
Planowanie thumb|Mapa przedstawiająca desanty aliantów i ich postępy w południowej Francji, a także niemieckie pozycje obronne Głównymi celami operacji Dragoon były ważne francuskie porty Marsylia i Tulon, uważane za niezbędne do zaopatrzenia rosnących sił alianckich we Francji. Planiści alianccy byli ostrożni, biorąc pod uwagę wnioski wyciągnięte z lądowań pod Anzio i w Normandii. Wybrali lokalizację bez wzniesień kontrolowanych przez Wehrmacht, których szturmowanie doprowadziło do ciężkich strat w pierwszych lądowaniach na plaży Omaha. Miejscem lądowania był obszar na wybrzeżu departamentu Var na wschód od Tulonu. Zaplanowano wstępną kampanię powietrzną, aby odizolować pole bitwy i odciąć Niemców od posiłków poprzez zniszczenie kilku kluczowych mostów. Zaplanowano również duży desant z powietrza w centrum strefy lądowania, aby szybko zająć wzniesienie górujące nad plażami.