Twierdza La Rochelle pozbawiona była faktycznego dowódcy. Miasto znajdowało się w rękach mieszczan, posiadających pod bronią 1300 żołnierzy. Mieszkańców zaopatrywały okręty angielskie, pomimo że oficjalnie królowa Elżbieta I związana była sojuszem z Francją i potępiała pomoc angielską dla La Rochelle, w zasadzie godziła się jednak na dostawy. Pomoc angielską umożliwiała reda, którą opływały jednostki zaopatrzeniowe. Próby francuskie zamknięcia tej luki spaliły na panewce. Dnia 19 kwietnia Francuzom udało się jednak zmusić flotę angielską do odwrotu celnym ostrzałem z dział.
W okresie luty-czerwiec Francuzi dokonali na lądzie ośmiu szturmów na mury miejskie, za każdym razem kończących się klęską całego oddziału. Śmierć poniósł m.in. Claude de Lorraine w dniu 3 marca. Dnia 26 marca 1573 r. 150 żołnierzy poniosło śmierć w wyniku przedwczesnej eksplozji ładunków, którymi zamierzano wysadzić mury miejskie. Opór protestantów, nieudane szturmy i trudności z zaopatrzeniem wywołały niezadowolenie w obozie oblężniczym. Na czele intryg stanął sam François-Hercule, który krytykował działania Henryka. Dnia 23 maja pod miasto nadeszły posiłki szwajcarskie w sile 6000 ludzi, jednak atak generalny przeprowadzony trzy dni później zakończył się niepowodzeniem. Dnia 28 maja Henryk otrzymał wiadomość o wyborze na króla Polski.