Judasz po rozmowie z jednym apostołów wierzy, że Jezus to mesjasz, lecz Barabasz wątpi w skuteczność jego pokojowych metod. Zmienia zdanie, gdy ceniony przez niego Jan Chrzciciel wspiera Jezusa. Barabasz i Jezus są świadkami przyłapania niejakiej Magdaleny na cudzołóstwie, za co grozi ukamienowanie. Jezus mówi zgromadzonym, żeby rzucił kamieniem ten, kto jest bez grzechu. Tłum odstępuje od egzekucji, a Jezus nie potępia Magdaleny, prosząc jedynie, by więcej nie grzeszyła. Będący pod wrażeniem Barabasz chce porozmawiać z Jezusem, ale na widok rzymskich wojsk ukrywa się. Jezus pragnie odwiedzić więzionego Jana Chrzciciela. Po rozmowie i rozpoznaniu Jezusa z dawnych lat, Lucjusz pozwala mu na wizytę, ostrzegając przed łamaniem rzymskiego prawa.
Judasz dołącza do apostołów, a Magdalena szuka Jezusa w Nazarecie. Piłat nie wierzy w relacje Lucjusza o cudach Jezusa. Tymczasem Antypas, zauroczony swoją pasierbicą Salome, niechętnie spełnia jej makabryczne żądanie – skazuje Jana Chrzciciela na śmierć. Przed śmiercią, prorok widząc u Lucjusza przyzwoitość, prosi go, by Jezus osobiście potwierdził bycie mesjaszem. Gdy rośnie sława Jezusa, Antypas bierze go za zmartwychwstałego Jana Chrzciciela, i domaga się jego aresztowania. Piłat wysyła Lucjusza na Górę Błogosławieństw, by znalazł podstawy do aresztowania nauczającego tam Jezusa.