Znajduje się za nią Dolina Hlińska; od południowego wschodu – wznoszący się na około 160 m nad Ciemnosmreczyńskim Stawem Wyżnim poprzeczny grzbiet ciągnący się od podnóża Ciemnosmreczyńskiej Turni do ostrogi lewego żebra Wyżniego Pośredniego Wierszyka. Znajduje się za nim Dolina Piarżysta; od północnego zachodu – próg z Ciemnosmreczyńską Siklawą. Tu różni się ujęciem od W.H. Paryskiego, który do Doliny Ciemnosmreczyńskiej wlicza również krótki, lesisty odcinek poniżej tego progu.

Historia Pierwszą znaną osobą w Dolinie Ciemnosmreczyńskiej był Georg Pongrátz, który około 1750 r. mierzył głębokość Niżniego Ciemnosmreczyńskiego Stawu. 26 sierpnia 1751 r. był nad tym stawem także Jakob Buchholtz z dwoma pomocnikami. Zimą jako pierwsi pojawili się w dolinie W. Skórczewski i Stanisław Gąsienica Byrcyn 7 lutego 1914 r.