rząd tymczasowy został obalony przez oddziały zwolenników Habrégo. Goukouni uciekł z Ndżameny (stolicy Czadu) i schronił się w Kamerunie. Następnie udał się na emigrację do Trypolisu w Libii. Minister Acyl zginął w niewyjaśnionych okolicznościach, natomiast wiceprezydent Kamougué stracił większość swoich punktów oporu. Dzięki sukcesowi militarnemu Habré skupił w swoich rękach władzę dyktatorską.
Przed rokiem 1983, Goukouni powrócił do Czadu, wsparty przez znaczne siły libijskie, by zorganizować powstanie partyzanckie przeciwko reżimowi Habrégo. Goukouni uważany był za czołowego opozycjonistę. Jego poglądy cieszyły się znacznym poparciem w kraju. Mimo to, Habré zgodził się zaledwie na niewielkie ustępstwa, by złagodzić konflikt z Goukounim. Były prezydent podobno domagał się wprowadzenia nowej konstytucji, przywrócenia swobody działalności partii politycznych. Habré nie zgodził się przyjąć tych kluczowych warunków.