Treść Kazania gnieźnieńskie zawierają 10 kazań w języku polskim, 95 kazań w języku łacińskim oraz kilka wyjątków ze Złotej legendy Jakuba de Voragine. W kodeksie znajduje się również dodatek wszyty po oprawieniu, zawierający polskie modlitwy z końca XV wieku. 70 łacińskich kazań (spośród wszystkich 95) jest odpisem ze zbioru kazań de sanctis Peregryna z Opola, jedno zaś pochodzi z jego cyklu de tempore. Autorstwo pozostałych jest nieznane.
Kazania polskie Kodeks zawiera następujące kazania w języku polskim:
na Boże Narodzenie (k. 1–1v) na Boże Narodzenie (k. 2–5v) o św. Janie Chrzcicielu (k. 11–12v) o św. Marii Magdalenie (k. 14–14v) o św. Wawrzyńcu (k. 171v–172) o św. Bartłomieju (k. 172v–174) na Boże Narodzenie (k. 174–177v) na Boże Narodzenie (k. 177) o św. Janie Ewangeliście (k. 177v–178v) o św. Janie Ewangeliście (k. 178v–184v)
Kazanie drugie jest przekładem kazania Peregryna z Opola, także kazanie dziesiąte oparte jest na kazaniu Peregryna. Podstawą kazania siódmego był tekst ze zbioru kazań Exemplar salutis Hieronima z Pragi. Pozostałe kazania zostały opracowane na podstawie różnych zbiorów kazań łacińskich, m.in. Jakuba de Voragine i Konrada Waldhausena.